Upside down Petra

Visit Jut en Jul

2008-11-09T15:39:00.002+10:30

Mum and me
Originally uploaded by Petra Bos.

Only a few months after my mum and dad returned home from their Christmas holiday here in SA, mum came to visit again for my birthday! This time she came with her friend Sandra from Beijing, together aka "Jut en Jul".
During their visit we did the obligatory -but still very enjoyable- trips to the Adelaide Hills, wildlife parks, the city, the beach and of course to the Barossa for some wine tasting!
We also went to Womadelaide, which is an international music and culture festival in the Parklands. What an amazing atmosphere!

Northern Lights

2008-10-26T21:58:00.002+10:30

Sunny conservatorium
Originally uploaded by Petra Bos.

In March this year Adelaide hosted the Northern Lights festival. Several historic buildings on North Terrace were transformed into paintings made out of light. The display changed every few minutes. It was amazing!

Kangaroo Island

2008-10-17T21:51:00.002+10:30

Hello there
Originally uploaded by Petra Bos.

Before my parents left Australia again we made a trip to Kangaroo Island. Years ago, Sylvia and I had visited this island just South of Adelaide and I remembered it as one of the highlights of our Australia travels. It didn't disappoint this time either!

Unfortunately just weeks before our trip to K.I., there had been some massive bushfires and large parts of the island had gone up in flames. It was astonishing to see how big the area of the fires actually was and how much of the national parks was burned down. Bushfires are however, essential for the Australian forest to survive. Seeds of some plants actually need the heat of a fire to be able to support new growth! And it was indeed amazing to see how quickly new growth was already picking up again on the island.

The amount of wildlife on Kangaroo Island is amazing. Kangaroos, possums, wallabies, seal and sea lions a plenty. Koalas are even eating themselves out of habitat! It is an amazing place to get to see some of the Australian wildlife up close and personal. We definitely won't forget New Year's Eve 2007: on the beach surrounded by sea lions and 47 degrees Celsius!

I haven't even mentioned the scenery of KI yet; have a look at the photos to see for yourself...

Christmas in shorts

2008-09-25T22:00:00.003+09:30

Dad and roo having a good chat
Originally uploaded by Petra Bos.

On the day my parents arrived here in Adelaide for the Christmas holidays we went to an event called Carols by Candlelight. It is an event with an amazing atmosphere! Thousands of people all carrying candles and singing songs at a beautiful spot in the middle of Adelaide. It is quite different celebrating Christmas here compared to Europe. People in church wearing shorts and sun glasses! But the Carol-singing definitely helped bringing on the real Christmas feeling.
I also uploaded some photos of the mandatory visit to Cleland, my favourite wildlife park around Adelaide where we had some private times with the roos and emus. And of course, we visited the Barossa; you have to enjoy the good life!
Finally there are a few photos of our visit to the Coorong. The Coorong is a national park a few hours South of Adelaide. It is the place where the mighty river Murray meets the see. There are some lagoons and lots of sand dunes around there and it's a home for many birds. Later this year I went back to the Coorong for a camping weekend, photos of this will follow... eventually.

Flinders Ranges

2008-09-20T17:53:00.003+09:30

Wow!
Originally uploaded by Petra Bos.

Around Christmas time last year my mum and dad came to visit for a few weeks. We had a great time. We started with a trip to the Flinders Ranges. On the way up we visited the old Sevenhill Winery in the Clare Valley and made an overnight stop in a very characteristic B&B in Melrose. In the Southern Flinders Ranges we stayed in an eco villa in Rawnsley Park. What a place it was! The house was beautiful, it had a great verandah and I'm not even talking about the view and the surroundings!
We spent some time enjoying the Southern Flinders Ranges and the gorges around Wilpena Pound before heading further up North to the Arkaroola Wilderness Sanctuary. This is real outback country, rough and far from everything, but amazingly beautiful! We were lucky enough to spot some Yellow footed rock wallabies; such pretty animals.
On the way back down to Adelaide we experienced some rain, which is a rare occasion around here and all the creek beds were flooded. We stopped at the famous Prairie Hotel in Parachilna for lunch and had an overnight stop in Port Augusta before heading back to Adelaide.

Western Australia

2008-09-03T22:03:00.002+09:30

Kalbarri
Originally uploaded by Petra Bos.

FINALLY; I managed to finish uploading a selection of photos of my trip to Western Australia in October – November last year. I know... it’s a bit late, but rather late than never.

I went to a conference in Perth and decided to seize the opportunity and spend some time exploring WA. Shervi, a friend from work, and I went to Perth a week before the conference. We spent some time in Fremantle and visited Rottnest Island where we cycled around and got to know the local inhabitants; quokka’s.

After a day at ‘Rotto’ we joined a backpacker’s tour up the coast from Perth to Exmouth and back. It was a full on tour with lots to see and do. The first stop was at the Pinnacles, impressive rock formations in the sand dunes north of Perth. Our journey continued to Kalbarri National Park. Here we saw whales along the beautiful coastline, we abseiled into the magnificent Z-bend gorge, took lots of photos down in the gorge and visited the famous Nature’s Window. What a beautiful park!

After Kalbarri we travelled further North towards Shark Bay. This is a world heritage listed marine park with several attractions. We visited the stromatolites; the oldest life form on earth, responsible for all other life, since the bacteria living in these structures were the first to produce oxygen; living fossils really. We visited Shell Beach, as the name suggests, a beach completely made out of tiny shells. And we paid a visit to the local hot water spring. This was not on the itinerary and had to be done in our spare time in the evening. However, the hot springs are closed in the evening. Our guide knew that the gate was never locked, so if we were quiet, made sure not to wake up the ranger, we could sneak in and out and nobody would know. So there we went, 20 backpackers trying to be quiet, arriving at the hot spring and then finding in the water... the ranger and his wife having a romantic evening in the spa! Fortunately the ranger didn’t mind our company and we could all join the couple in the spa which wasn’t quite big enough for so many people.

The next morning we got to see the main attraction of Shark Bay; the Monkey Mia dolphins. Every day since the 1960s, people have been feeding dolphins at Monkey Mia. The dolphins know this and visit every day. The feeding is now strictly regulated by the Department of Environment and Conservation and only selected dolphins are being fed. It attracts plenty of visitors who get a good view of the dolphins.

After feeding the dolphins, we went on an Aboriginal cultural tour. Cape, our Aboriginal guide, showed us around the sand dunes of Monkey Mia, tried to teach us some Aboriginal language (quite unsuccessful, I’m afraid), showed us how to follow animal tracks, how to find bush tucker and water in the outback and he gave us a demonstration of playing the didgeridoo. The best of all, he prepared us some delicious local fish in the ashes of his campfire, a campfire
with a view this was!

Leaving Shark Bay, we headed for Coral Bay, party town of the west coast. Coral Bay is beautifully positioned next to the Ningaloo Reef. The Ningaloo Reef, besides just being a beautiful and very accessible natural reef, is famous for two impressive inhabitants; the whale shark and the giant manta ray. The whale shark is the world’s largest fish and despite its name not dangerous to humans. Unfortunately it was not the whale shark season while we were there, so we did not get to see this amazing creature. The other famous inhabitant, the giant manta ray can have an impressive wing span of up to 7 metres! Unfortunately the spotter plane that was supposed to find us a manta was broken and we were unable to find one by boat :-(
This does give me two reasons to go back to this place one day... We did have a great day snorkelling though; we saw lots of fish, coral and some reef sharks (also not dangerous).

The next stop on our tour was Exmouth and Cape Range National Park, again positioned next to the Ningaloo Reef. We arrived late in the afternoon, just in time to make it for sunset at the lighthouse. At least... that was the plan... on the way up the steep hill to the light house our bus decided that it had had enough for the day and would not go up any further. We enjoyed the sunset on the spot. After which we conquered some challenges getting the bus turned around without the trailer heading of the cliffs (close call there) and jump starting the bus, but it all worked out in the end. The adventure is part of the fun!

We spent a day in Cape Range National Park, enjoying a walk through a canyon, spotting an echidna (weird Australian animal, a bit like a hedgehog; one of the only two egg laying mammals in the world), spotting some sharks and turtles at the bottom of the canyon and doing some more snorkelling at Turquoise Bay. I found the Ningaloo Reef truly amazing; so beautiful, plenty of fish and colours and so close to shore, you just walk in the water for 10-20 metres and you’re there!

The journey back down south from Exmouth to Perth was a bit less eventful. Two long days of driving with only a few interesting stops. The main stop was at Hutt River Province, a little ‘independent’ country that I have told you about before. And a final stop was made at one of Australia’s many wildlife parks, where we had a chance to feed some kangaroos and hold some snakes.

Back in Perth we just had enough time for a visit to the aquarium and a walk in King’s Park before the conference started. The conference was big and very relevant. It was also a great chance to meet some of my colleagues from Nottingham again. During the conference we went on a bike ride along the Swan River and we had a bbq at the campus of the University of Western Australia. This was very well organised, they even arranged for dolphins to attend the barbie!

Following the conference it was time for another trip, this time down South. Kim, a friend from work, invited me to come along and visit her parents who live in this South-Western corner of Western Australia. We had a great time down South as well.

Kim’s parents live in Busselton, one of the up and coming towns in Australia to live in. The town is famous for its wooden jetty which extends over 1800 metres in the sea, making it the longest wooden jetty in the Southern hemisphere. Under the jetty a reef has formed on the jetty poles and at the end of the jetty the visitor gets the opportunity to view this reef from an underwater observatory. Basically it is an aquarium inside out; the humans are behind glass looking out into the ocean to see the fish!

Just South of Busselton is the famous Margaret River wine area, famous for... wine and surfing. Kim has a friend who manages one of the wineries in this area and she took us around for a personalised tour of their own winery and some of the others. The day was completed with a lesson of body surfing in the surf and swell of Yallingup. Needless to say, a day full of fun and laughter...

Even further south, are the famous forests of giant Karri and Tingle trees, growing up to 60 metres high. At Pemberton I climbed one of those giant trees which used to be a fire lookout. I found it quite challenging, psychologically that is, to climb this tree with no safety precautions whatsoever. Not sure if I would do it again, but the view from the top was well worth it. A more comfortable tree top view was to be found at the Tree Top Walk in the Walpole-Nornalup National Park. An impressive walkway made up in the canopy of the forest. This day was finished with visits to some astonishing beaches on the South coast.

After an overnight stop in Denmark, we travelled on to Albany (Australians are not very creative with naming their towns, or maybe they just like to pretend that they are in a different country) and visited some impressive coastline with a natural bridge and a place called ‘The Gap’. From here we continued our journey through the forest back to Busselton and eventually back to Perth and Adelaide.

I can truly recommend a visit to Western Australia to everybody; the nature is just so amazing and there is so much to see. I haven’t even seen half (or a quarter) of it. I can’t wait to go back, to see more and to revisit the Ningaloo Reef!

Next time; (I hope I won’t keep you waiting as long again) photos from a trip to the Flinders’ Ranges and to Kangaroo Island from when my parents were visiting here over Christmas... stay tuned.

Previously in Adelaide

2008-04-26T12:35:00.000+09:30

25 April 2008:
Today is Anzac Day, the day which commemorates the landing of the Australian and New Zealand Army Corps in Turkey in World War I. The battles in Turkey claimed the lives of over 10000 Australian and New Zealand soldiers. Nowadays the 25th of April is a public holiday, probably the only public holiday on which Aussies don't have a barby and get drunk but attend memorial services throughout the country.

Previously in Adelaide

2008-04-25T20:44:00.001+09:30

21 April 2008:
Last weekend was the 2020 summit in Canberra. This was a summit hosted by prime minister Kevin Rudd for which 1000 Australians were invited. They were allocated into 10 different fields of expertise and had to come up with ideas for the government on how to improve Australia by the year 2020. I wonder what results will come from this...

Previously in Adelaide

2008-04-21T22:20:00.001+09:30

7 April 2008:
Last weekend daylight saving time ended. This was a week later than in previous years. The start of wintertime in SA had to change to be in conjunction with the start of winter time in the Eastern states of Australia and to minimise the economic losses due to the extra time difference. Some computers and phones got a bit confused though last week. I enjoyed an extra hour of sleep this weekend.

Previously in Adelaide

2008-04-07T22:31:00.001+09:30

14 March 2008:
At the moment Adelaide is experiencing its longest heatwave ever. We already had 12 consecutive days of 35 degrees or more and at least another 4 days of 35+ are expected. Bad news for the everlasting drought (in contrast to some Eastern parts of Australia that keep flooding) and hard work for the firefighters.

Day trips

2008-04-07T20:41:00.002+09:30

Michell, Janneke and me
Originally uploaded by Petra Bos.

I just finished uploading some more photos. This time there are photos from several day trips that I made during spring last year (August - October).

There are some photos from the Adelaide City Botanic Gardens during the time that the whole city was full of flowering bottlebrush trees.

There are also some photos from a road trip that Mathilde and I made in her new car. We drove all over the Fleurieu Peninsula south of Adelaide. We tried to spot some whales in Port Elliot, visited Victor Harbor and Granite Island and drove through Deep Creek National Park. Definitely worth going back there!

I also uploaded a few photos from the Moon Lantern Festival. This is an important Chinese festival that is also celebrated in Adelaide. A great atmosphere; all those people from different cultural backgrounds together on a warm spring night, having a picknick on the banks of the River Torrens and enjoying the performances and the numerous lanterns.

Then there are a few photos of our trip to Port Adelaide, the old harbour of Adelaide. It was a very windy day and we had some difficulties keeping our hair out of our faces for the photos when we climbed the lighthouse. We also did a dolphin watching cruise here and saw plenty of dolphins in the Port River.

Finally, we visited the other Botanic Gardens that Adelaide has: the Mount Lofty Botanic Gardens. They are just outside of Adelaide in the hills and are massive. Very beautiful though! We were there in the time that the rhododendrons flower and that resulted in some spectacular colours in the forest!

Next time I'll have some more photos from my trip to Western Australia and after that; there is still plenty more to come... stay tuned!

Girl's camping weekend

2008-03-14T23:17:00.002+10:30

On the way down the peninsula
Originally uploaded by Petra Bos.

During the last 6 months or so I made several trips in Australia; plenty of photo material from all these trips waiting to be uploaded....

I'll start with some photos from our girl's camping weekend. It was in October, we had a long weekend for some reason (labour day?) and decided to go camping on the southern tip of the Yorke Peninsula, which is a few hours driving out of Adelaide. 6 girls, 2 cars and 3 tents...

We arrived in stormy weather but succeeded to secure our tents for the whole weekend. Later in the weekend the sun came out and spring arrived! We even dared to take a few dips in the cold ocean!
It was a beautiful campsite in the National Park. Kangaroo's and emu's on the campsite, dolphins in the ocean and lizards and snakes on the hiking trails! Campfires and marshmallows in the evening, a glass of wine and a beer... the proper Australian life!

How Leonard became a Prince

2008-02-17T17:09:00.003+10:30

Prince Leonard looking out over his country
Originally uploaded by Petra Bos.

In the late nineteen sixties wheat production in Australia flourished. The government applied strict production quota to farmers in order to control the production and wheat prices. Not all farmers were pleased with the quota they were allowed. Leonard was one of them, he owned a big farm (75 square kilometers) and was doomed to loose a lot of his income by the new production limitations. He wasn’t pleased at all.
Leonard decided to take matters in his own hands and find a way to ensure his income. He studied the Australian constitution and found one or two loopholes that would allow him to claim independence if only the prime minister wouldn’t object. So he wrote his letters and sent them to the prime minister, waiting for his reply. The set objection period came to an end and still there was no official response from the prime minister; this meant that he was now independent!
He now had his own country; Hutt River Province. From now on, he would be Prince Leonard, his wife would be Princess Shirley and best of all: he would be able to produce and sell as much wheat as he wanted.
It worked out well for our new prince. By the time the prime minister realized his mistake, there was nothing more he could do to stop our new prince, all international laws were followed. The only thing the prime minister could do was to make sure he would not make a mistake like that again.
Hutt River Province is now an independent country recognized by some other countries, but not by others, not by Australia for example, they claim he misinterpreted the law. Although the Australian government does grant special rights to citizens of Hutt River Province, the exemption of paying income tax to the Australian government for example. At the moment the country is trying to increase its international recognition by applying for official membership of the United Nations. Hutt River Province is located about 100 km from the town of Geraldton in Western Australia. It is still a wheat producing farm with just under a thousand residents.
A couple of months ago I got the chance to visit this principality. Prince Leonard, now 82 years old, showed us around himself. We started in the post office / government office. This is where the Prince checked our traveling documents and provided us with the necessary visa. This is also where you can buy national stamps, bank notes or coins (numerous collectors editions are available of these products). The building also functions as a little exhibition room in which the prince showcases photographs and letters from other country leaders. He is very eager to tell us the story of each and everyone of those special encounters and letter exchanges that he had with internationally important people.
The tour then leads to the chapel / ceremonial hall. Plenty of special paintings and decorations in here. The most impressive being a painting of Jesus accompanied by the sons of Leonard. This is also where Leonard offered me the once in a lifetime opportunity to have my photo taken with a prince and my photo taken while sitting on a royal throne! What a day!
Our tour continues along a big sculpture of Leonard himself made by an artist who was flown in from Hawaii to create this tribute to the Prince. The tour finishes in the last of the main buildings; this is again a museum which double functions as a souvenir shop. It is now time for Leonard to explain to us how we can become citizens. It is very easy, for any interested readers: just go to the website and download the application form, fill it out and pay the application fee and, provided that you don’t have a criminal background, you are ready to become one of the approximately 20.000 citizens of Hutt River Principality. Your next step would be to apply for a passport, which entitles you travel in all the countries that have acknowledged the independence of Hutt River Province.
I ask the Prince about the health care facilities. Leonard has taken care of it all; two of his citizens are German doctors who visit twice a year and perform health checks on him and his family. For emergencies they have to cross the border and use the Australian health care system, this is free of charge for Leonard since he is an Australian war veteran. His wife is fortunate enough to be able to afford her own health care. They must have done well for themselves, selling all this wheat.
But I have my doubt about how independent the country really is. True, they do have their own constitution, army, navy (the country is land-enclosed!), air force, anthem, flag and royal family, but where do they get their electricity, water, shopping, telephone, internet, etc. from? I bed they don’t have import quota on Australian produce. It makes me wonder, Hutt River Province: just a big joke or a very clever invention by a farmer who carefully read the law? Either way it sure makes an interesting visit and an impressive story.

Sinterklaas

2007-12-04T21:18:00.001+10:30

Sinterklaas visiting our school
Originally uploaded by Petra Bos.

Tomorrow is a special day for us Dutch people. On the 5th of December we celebrate the birthday of Sinterklaas or Sint Nicolaas (Saint Nicholas). For a couple of years I have been promising some of my English friends to write some info about the history and tradition of Sinterklaas on my blog. This year it is actually going to happen.

Saint Nicholas lived in the 3rd-4th century A.C. and was a bishop near Myra in present-day Turkey. According to the legends the bishop spent a lot of money and dedication on improving the life of the poor people in the area. One of the legends tells the story of a poor family with three daughters. Too poor to be able to afford a dowry, these girls were doomed to remain unmarried and to be sold into slavery. One rainy night the girls came home and left their wet shoes in front of the chimney to dry. Saint Nicholas, who knew about the financial problems of this family, passed the house that night and threw some little balls of gold through the window into the family’s living room. These balls happened to land in the shoes of the daughters. Children who heard about this story started putting their shoes in front of the chimney hoping that Saint Nicholas would throw something in their shoes as well.

And that is what he still does nowadays. Some things have changed, but a lot of the present day celebration is based on the legends around the real bishop. Sinterklaas has moved his home from Turkey to Spain, for reasons unknown to me. Once a year he brings a visit to The Netherlands to celebrate his birthday. He arrives by steamship together with his white horse, Amerigo, and with his helpers; the Zwarte Pieten (Black Peters). He still wears his traditional bishop clothes and he still throws little ‘balls’ in children’s shoes, except that the balls are not made from gold anymore but from little gingerbread biscuits or mandarins, but the shoes are still in front of the chimney.

If you want to know more about the traditions around Sinterklaas in The Netherlands, I can recommend this online course. More background info regarding Saint Nicholas’ celebrations around the world can be found on this site.

So what about Sinterklaas and Santa Claus, how do they relate? When Dutch and German immigrants moved to New Amsterdam (New York) they kept hanging on to their traditional Sinterklaas celebrations. In 1882 Professor Clement Clark Moore, wrote a poem about the celebrations called ‘A visit from Saint Nicholas’ but it is better known as ‘Twas the night before Christmas’. He described a white bearded man wearing red clothes with a big belly arriving by sleigh and accompanied by reindeer shortly before Christmas. This poem became very well known and became the first ‘Americanised’ description of Saint Nicholas. In 1931 Coca Cola started using the figure described in the poem for its commercials, calling him Santa Claus and drawing him like our present day Santa Claus. I guess you know the rest of the story…

Birds of Australia

2007-10-13T20:23:00.001+09:30

Young emu
Originally uploaded by Petra Bos.

It never ceases to amaze me how many different and colourful birds there are in Australia. I made a little photo collection of some of the most impressive birds. Some of these photos are taken in a wildlife park, but quite a lot of them are just from my own balcony or en route to work. Enjoy.

The Best Biggest Thing

2007-09-24T22:35:00.001+09:30

Big rocking horse
Originally uploaded by Petra Bos.

Some things here in Australia seem a little bit odd to me. An example is the abundance of awards. Every object or person can win an award in some category. There is the best bakery, the best restaurant, the best chef, the best menu, the best pie, the best cake, the best waiter, the best service, the best wine, etc, etc. Those awards are generally rewarded on a annual basis. This means that if you won the award 3 years ago, you could still use it for advertising purposes. Some of the awards are also very specific. The best chardonnay in a particular wine district in a particular year. Because of the abundance of those awards it seems to me that almost everybody or every thing has won one or more awards. You must be really bad in whatever you do not to win one at least in once.
Apparently they still work for commercial purposes though. Some times my colleagues recommend me things like a visit to a particular bakery because; ‘it has won some awards’.

A number of these awards are specific to the tourism industry. There are awards for the best attraction, the best entertainment, the best cultural attraction, etc, etc. A while ago I visited an attraction that had won an (in my opinion) odd award: The Best Biggest Thing.

Which brings me to another odd Australian thing. Australians like to build big things. Random big things that is. There is the big cow, big pineapple, big lobster, big banana, etc, etc. The purpose of these big things is normally of a commercial kind. They are located next to a main road, have a restaurant or souvenir shop on the inside or next to it and all tourist busses will stop for a photo opportunity. It works.

This Best Biggest Thing that I visited is a big rocking horse. It is located next to a toy factory where you can buy a miniature version of the Big Rocking Horse. The miniature version is slightly better than the original though; the big one doesn’t rock!

Other big things that are spread throughout Australia are the big oyster, big cigarette, big ant, big mosquito, big lawnmower, big Ned Kelly and a big earthworm. I visited this worm a number of years ago. It is located in an area south of Melbourne where giant earthworms live. So it was an obvious choice for the makers of this big thing to choose an earthworm as a subject. Inside the Big Earthworm is a giant earthworm museum with the real giant earthworms on display.

If I would be allowed to give an award for a big thing it wouldn’t be for the best biggest thing but for the weirdest biggest thing and the earthworm would have a fair chance of winning.

Spitting it out is a rumour...

2007-08-05T15:00:00.001+09:30

Spring is coming
Originally uploaded by Petra Bos.

Living in South Australia, is living in wine country. In a restaurant you don't say you want a chardonnay from Chile, no, you name that little winery in the Hills, McLaren Valley, Clare, Barossa or one of the other wine regions, that you really love and ask for that particular one.
Most of these wine regions are within an hour from Adelaide. It makes a great and very popular day out to visit some of those wineries, try some different wines, have some good food, lots of fun with your friends, enjoy the nice views and buy your favorite wine straight from the little winery's cellar door. It's a hard life over here in Australia!
So, that's what we did yesterday. Claudia, Emke and me spent a great day in the Barossa Valley, lots of wine, lots of fun. Bean, Celine, Marije, Jamila, Jon and Sylvie; thank you so much (also from Claudia), we had a great time and, of course, we drank some wine on you guys (no spitting, but that goes without saying really)!

Australian wildlife

2007-07-02T22:32:00.001+09:30

Hairstyles amongst emus 5
Originally uploaded by Petra Bos.

A few weeks ago I went to Cleland Wildlife Park. A very nice wildlife park located in the hills just outside of Adelaide. It offers a great gum tree forest environment with occassional views over the city all the way to the ocean. Most animals roam free through the park and you are allowed to come up close and personal. Lots of great photo opportunities!

Photos from my new house

2007-06-23T20:55:00.001+09:30

My house with balcony
Originally uploaded by Petra Bos.

I finally uploaded the first Australian photos. Just a few photos of my new house, so you can all see where I live now. It's in the lovely suburb of North Adelaide which is just outside the city centre. The suburb is very green (although that's probably seasonable) and has extremely broad streets. There are some lovely old houses from the colonial time of Adelaide. I'll post some photos of North Adelaide and Adelaide later.

21 June

2007-06-21T22:57:00.000+09:30

From now on the days are going to get longer again. Hurray!

Goodbye Nottingham

2007-06-17T22:02:00.001+09:30

Afscheid lab
Originally uploaded by Petra Bos.

I've just uploaded a few photos of one of my goodbye parties before I left Nottingham. The last few weeks in Nottingham were great; lots of parties, dinners, coffees and a barbecue. I had a great time. Thanks everybody for joining me at the parties and thanks for all the lovely presents!

Update from below

2007-06-10T21:31:00.000+09:30

Finally another update, sorry for the wait!
After 1.5 month in Australia, I seem to be pretty settled and I am now enjoying my new Australian life. I found a nice little apartment in North Adelaide. It's close to the University and close to the city centre. It's in a nice and green area, although most of Adelaide is green at the moment, but that might have something to do with the permanent rain.
After several Ikea trips and deliveries, my house is now pretty complete and I feel very much at home. People who have seen my last house in Nottingham, will know why!
I'm also quite settled in the lab now. My supervisor is very nice and seems to be extremely good in her job and on top of things. The people in the lab are all nice and a very sociable bunch. I think there is about 4 lab parties coming up, all still in June!
As I mentioned, it rains a lot, makes it hard to believe South Australia is the driest state in the second driest continent on earth! But I shouldn't complain about the rain, since most Australians are still wishing for more, the water reservoirs are still much too low and the number of farmers out of business is still increasing. It also feels colder than I expected, but this might be psychological, since for me June is still supposed to be summer!
Anyway, I've started some sightseeing as well. Will tell you more about that in a next post, with photos! Promise not to wait that long again....

2007-05-01T18:02:00.000+09:30

Down Below...
Just a short update from Down Under. This Saturday I arrived in an extremely rainy Adelaide. Everybody here is very pleased with the drought-breaking rain, apparently it was the first rain of the year. Thankfully the weather is better now, not much different from when I left the UK last week.
Since I arrived at 6 am, I had to struggle most of the day to stay awake until a reasonable hour to sneak out to my bed. My bed, for now, is in the house of one of the lecturers of the department. It's very conveniently located in the city centre. I am looking around for a place of my own. Hopefully I will be able to find an apartment soon.
So far, people have been very nice and welcoming to me. Yesterday the professor (my supervisor) took the whole department out for dinner to welcome me!
I apologise for all the emails I did not send... I don't have access to the internet in the evenings at the moment, but as soon as I find my own place, it will be the first thing on my list to arrange (or second, maybe a bed first...).
Anyway, that's it for now, better get back to work.

2007-04-02T07:01:00.000+09:30

234 pond!!!

Zoveel geld heb ik, met jullie hulp, verzameld voor Marie Curie Cancer Care door 5 kilometer te zwemmen in de Swimathon 2007. Hierbij wil ik alle sponsors bedanken voor hun bijdrage! Super. Ik weet zeker dat het geld goed gebruikt gaat worden en een verschil zal maken in het leven van terminaal zieke patienten en hun familie op het moment dat zij dat nodig hebben. Dankjewel!
En voor de geinteresseerden: ik had 2 uur en 27 minuten nodig om de 5 kilometer vol te maken.

2007-03-15T08:58:00.000+10:30

Swimathon 2007
Op 25 maart ben ik van plan 5 kilometer te zwemmen in de Swimathon 2007. De opbrengsten van deze gesponserde swimathon gaan naar Marie Curie Cancer Care, een organisatie die professionele verpleegkundige hulp biedt aan terminaal zieke patienten, zodat deze ervoor kunnen kiezen om thuis te sterven, omringd door hun familie.
Jij kan hen steunen!
Klik hier en maar je donatie met een creditcard.
Voor meer informatie over de Swimathon 2007 klik hier.

2007-02-24T03:40:00.001+10:30

Deze week heb ik mijn blog geupgrade naar de vernieuwde versie van blogger. Ik moet zeggen dat ik er nog een beetje ruzie mee heb. Zo is de link uit onderstaand bericht verloren gegaan en elke keer als ik hem er opnieuw in probeer te zetten verandert de layout van het hele bericht. Dus bij deze nog maar een keer de link naar al mijn foto's (je kunt hem ook aan de rechterkant van het scherm vinden).

Up to date... eindelijk!

2007-02-24T03:33:00.001+10:30

Li rivier
Originally uploaded by Petra Bos.

Hallo allemaal!
Jawel, mijn blog en ik leven nog. Na heel wat uren foto's selecteren, bewerken en uploaden ben ik eindelijk weer helemaal bij met alle foto's op Flickr. De foto's van mijn vakantie in China en in Malta staan er al een tijdje op, maar nu staan er ook de foto's op van een bezoekje aan Chatsworth House met Jolanda, een weekendje Londen met Maaike en Geertje, de kleurvolle kerstverlichting van Nottingham, kerst in Nottingham met mijn ouders, Belvoir Castle, het bezoek van Marieke, een uitje naar het Peak's District met Natascha en van de Chinese nieuwjaarsviering op de universiteit. Dat lijkt me wel even voldoende voor nu!
Bregje, Jolanda, Maaike, Geertje, papa, mama, Marieke en Natascha allemaal heel erg bedankt voor jullie bezoekjes in de laatste maanden! Het blijft geweldig om zoveel bezoek uit Nederland te krijgen. Voor degenen die nog niet zijn geweest of die nog een keer willen komen: jullie hebben nog 2 maanden de tijd, daarna mogen jullie me aan de andere kant van de wereld op komen zoeken!

Partytime!

2006-12-04T09:10:00.000+10:30

Gina!
Originally uploaded by Petra Bos.

Ja, ik beloof het. De foto's en verhalen van mijn vakantie China komen er echt gauw aan. Ik moet er nog een beetje in selecteren.
Voor nu heb ik vast wat foto's van een paar feestjes van de laatste tijd.
Ik ben een aantal dagen naar Nederland geweest voor de afstudeerfeestjes van Marieke en Natascha. Daarna was het tijd voor Alison's verjaardagsfeestje en toen ik terug kwam uit China was het hoog tijd voor een verlaat Halloweenfeestje in het 'Wicked warehouse'. Meer foto's van dit feest volgen hopelijk binnenkort op Marije's blog. En tot slot hadden we vorige week nog ons eigen housewarming party. Met de winter voor de deur leek het nu toch echt wel eens tijd om ons huis eens goed te verwarmen, beter laat dan nooit.

Nieuw huis!

2006-09-24T02:59:00.000+09:30

De woonkamer
Originally uploaded by Petra Bos.

Zo, er zijn een paar maanden over heen gegaan, maar nu dan toch een update. Wat is er zoal gebeurd deze zomer?
De belangrijkste verandering: ik ben verhuisd, naar een heel mooi appartement in het centrum van Nottingham. Zie hierboven onze woonkamer en mijn huisgenootje die doet alsof ze hard werkt. Meer foto's van onze inrichting en van het geweldige uitzicht vind je hier. Ook heb ik een aantal foto's op Flickr gezet van de zonsondergangen die wij zien vanuit onze woonkamer / keuken.
Verder ben ik deze zomer een aantal keer naar Cambridge geweest voor een samenwerkingsproject en afgelopen week nog een keer voor een congres. Dus op Flickr ook wat fotootjes van de reisjes naar Cambridge.
En een paar weken terug was Irene nog op bezoek geweest hier in Nottingham. Erg gezellig natuurlijk! Natuurlijk moesten we een dagje naar het Peak's District om te wandelen. We zijn vreselijk verbrand, want het was boven verwachting mooi weer. Ook hebben we 's avonds een ijsdans show in de Ice Arena naast ons huis bezocht. Zeer indrukwekkend; 1 vrouw kon al schaatsend 8 hoepels hoola-hoopend hoog houden en controleren!
Verder heb ik nog een paar losse fotootjes geupload. Tsja... dat was het dan eigenlijk weer voor nu. Ik zal proberen de volgende update niet zo lang op zich te laten wachten.
groetjes Petra

Pap en mam op bezoek

2006-07-13T07:00:00.000+09:30

De kerktoren gezien door het dak van de kerk
Originally uploaded by Petra Bos.

Een paar weken geleden zijn mijn ouders voor een lang weekend op bezoek geweest hier in Engeland. Ze hadden de campus van de universiteit nog nooit gezien, dus natuurlijk hebben we daar een wandeling heen gemaakt.
Verder hebben we de Wedgwood pottenbakkerijen bezocht. En we zijn een paar dagen gaan touren door het Lakes District en de Yorkshire Dales in Noord-Engeland. Wat een prachtige natuurgebieden.
In het Lakes District hebben we een 17e eeuws boerenhuis bezocht en in de Yorkshire Dales de ruines van een gigantisch abdijcomplex. Zeer indrukwekkend! Maar vooral was het natuurlijk een heel gezellig weekend!

Rhododendrons

2006-06-11T20:05:00.000+09:30

Nog 1 close-up
Originally uploaded by Petra Bos.

In deze tijd van het jaar staan in Engeland overal de rhododendronstruiken in bloei. En dat geeft prachtige plaatjes.

Modder?

2006-05-25T06:12:00.000+09:30

Modder?
Originally uploaded by Petra Bos.

Afgelopen weekend kreeg ik bezoek van Maaike en Geertje. Natuurlijk moest er weer een bezoekje aan het Peak's District worden gebracht. We hebben een mooie wandeling door de Edale Valley gemaakt. Het was een klein beetje drassig hier en daar... ;-)
Op zaterdagavond nog eens goed gelachen om het uitgaansleven in Nottingham en met name de kleding van de Engelse meisjes. Blijft toch altijd een soort van straattheater. Mocht je je hier niets bij voor kunnen stellen, dan moet je toch echt een keer komen kijken...

Lente!

2006-05-18T06:28:00.000+09:30

Bloesems 5
Originally uploaded by Petra Bos.

Zo, het is weer eens een tijd voor een update.

Ongeveer 3 weken geleden heb ik eindelijk een carpaal tunnel syndroom operatie laten doen. Voor de niet-medici: bij het carpaal tunnel syndroom zit een van de grote zenuwen naar de hand bekneld in een tunnel ter hoogte van de pols. Dit geeft klachten van pijn, tintelingen en krachtsverlies in de hand. Tijdens de operatie wordt het ligament dat het dak van de tunnel vormt doorgesneden, waardoor er meer ruimte in de tunnel komt voor de zenuw en hopelijk de klachten verdwijnen.
De operatie werd gedaan op de dagbehandeling van het ziekenhuis waar ik werk. In het verleden heb ik wel eens geschreven hoe ouderwets de gezondheidszorg en het ziekenhuis hier is, maar deze afdeling is toch wel een positieve uitzondering. Het gaf me bijna weer vertrouwen in de Engelse gezondheidszorg!
Na de operatie was ik flink beperkt in het gebruik van mijn hand. Hij werd namelijk nogal dik, blauw en stijf en moest de eerste paar dagen in een mitella. Het is best leerzaam om een tijdje maar 1 hand te kunnen gebruiken; probeer vanavond maar eens je tanden met je andere hand te poetsen! Op zich kon ik me goed redden en inmiddels kan ik de hand al weer een klein beetje gebruiken. Ik heb een paar foto's op Flickr gezet van hoe mijn hand eruit zag de laatste paar weken.

Verder is het ook in Nottingham volop lente; af en toe een paar hele mooie dagen en daarna vaak weer een nat weekend. Maar al die nattigheid is wel erg goed voor de bloemen. Bij ons in de straat was het een kleurrijke boel van alle bloesems en andere bloemen de laatste maanden. Klik hier voor een selectie van de bloemenfoto's.
Overigens valt het met die regen best mee. In Zuid-Engeland is zelfs sprake van een extreme droogte en worden problemen met de drinkwater voorziening verwacht deze zomer. Hier in de Midlands is het weer allemaal wat gemiddelder; niet te droog, niet te nat.

Afgelopen weekend heb ik een mini-tour door Nederland en Belgie gemaakt. Het was zeer geslaagd, maar ook wel gevaarlijk; na een middagje op het terras in de zon aan de Maas in Maastricht was het toch wel erg verleidelijk om daar te blijven. Het was erg leuk en gezellig om iedereen weer te zien. Ook van dit weekend heb ik wat foto's geupload.

Goed, jullie zijn weer aardig up to date, dus ik laat het hier weer bij voor nu.

Schotland!

2006-04-15T02:41:00.000+09:30

Eilean Donan Castle
Originally uploaded by Petra Bos.

Vorige week had ik een congres in Glasgow. Dat was natuurlijk een goede reden voor een vakantie in Schotland. Wat een prachtig land! Het ene loch nog mooier dan het andere, volop wildleven, spectaculaire bergen, overal kastelen en natuurlijk bijpassend ruig weer. Het ene moment een sneeuwstorm en een uur later weer volop zon. Voor een fotoimpressie klik hier.

Lakes District

2006-03-29T07:14:00.000+10:30

Scenery
Originally uploaded by Petra Bos.

Afgelopen weekend ben ik naar het Lakes District in Noord-Engeland geweest. Wat een prachtig gebied! We hebben op zaterdag de Coniston Old Man beklommen, een top van 803 meter hoogte. Helaas was het uitzicht vanaf de top beperkt tot een close up van de wolken, maar het uitzicht onderweg maakte dit meer dan goed. Op zondag ook nog een mooie korte wandeling gemaakt met uitzicht op Derwent Water. Helaas zat het weer niet echt mee, natuurlijk net terwijl het in Nottingham voor het eerst echt lenteweer was. Ach, je kan niet alles hebben... Klik hier voor meer foto's.

Nieuwe aanwinst

2006-03-19T04:31:00.000+10:30

Nieuwe aanwinst
Originally uploaded by Petra Bos.

Tadedetatataaaa.... mijn nieuwe fiets!
Nu heb ik dus geen excuus meer om met de bus naar het ziekenhuis te gaan.

York!

2006-03-16T07:49:00.000+10:30

Medieval houses
Originally uploaded by Petra Bos.

We made a trip to the lovely little old city of York last weekend. Had a stroll through the medieval centre, wandered around on the city walls, visited York Minster, Clifford's tower and the National Railway Museum.
Oh! And we saw how fudge is made in a small candy shop. Wanna know how? Just have a look here.

Lente!

2006-03-10T07:11:00.000+10:30

Ik kan staan!
Originally uploaded by Petra Bos.

We hebben er een tijdje op moeten wachten, maar onze eerste lammetjes zijn geboren! Spring is on its way!
Op dit moment hebben we er 7, maar we verwachten er 80, dus dat wordt nog flink wat 'aah' -en en 'ohh' -en de komende maanden.

Liverpool

2006-02-22T09:21:00.000+10:30

Albert Dock
Originally uploaded by Petra Bos.

We visited Mo in Liverpool last week. Spent some time in the impressive docks, had a nice lunch and went on an amphibious duckmarine tour. Here you can find a few photos of the day.

Valentijnsdag, I love...

2006-02-19T01:20:00.000+10:30

Valentijnsdag, I love...
Originally uploaded by Petra Bos.

'I love pin' was afgelopen week het motto. Vanaf 14 februari mogen klanten die hier in de UK in winkels met hun bankpas willen betalen er niet meer voor kiezen om hun handtekening in plaats van hun pincode te gebruiken. De media voorspelden grote chaos; de helft van zijn Britten schijnt zijn pincode nog niet te kunnen onthouden. Die mensen halen hun geld dus altijd bij de bank...tussen 9 en 5... op werkdagen.
Ook in het nieuws: de regering heeft deze week besloten tot een algeheel rookverbod in de horeca ingaande volgend jaar zomer. Nu eens zien of het beter wordt nageleefd dan het rookverbod rond het ziekenhuis...

Ireland!

2006-02-18T10:52:00.000+10:30

Sally Gap in the Wicklow Mountains
Originally uploaded by Petra Bos.

Zingende, lachende, vriendelijke, trotse mensen... dat is mijn indruk van de Ieren na een lang weekend Ierland. En met recht trots kan je wel zeggen. Wat een gezellige sfeer op straat in Dublin. Natuurlijk ook bijzondere gebouwen met een indrukwekkende geschiedenis, maar voor mij kon dat toch niet tippen aan de Ierse countryside. Prachtige natuur, 4 seizoenen in 1 dag, oude ruines en natuurlijk, ook hier, Guinness en niet alleen in de pub...een heel meer vol!

2006-02-01T09:12:00.000+10:30

Fietsen in Engeland.

Iedereen weet; Nederland is fietsland en geen land kan tippen aan onze fietspaden en voorzieningen. Toch blijf ik me over de voorzieningen hier verbazen. Fietspaden, ze zijn er wel hoor... ze hebben alleen af en toe wat hindernissen of ze stoppen net voor die gevaarlijke kruising. Hoe je die dan oversteekt... ach ja, dat zoek je dan zelf maar uit, er moet wat avontuur overblijven, toch?! Maar goed, ik ga hier niet te lang over uitwijden. Marije heeft een tijdje geleden een heel praktische en grappige fietshandleiding voor Nottingham geschreven. Mocht je wat meer over fietsen in Engeland te weten willen komen, dan raad ik je zeker aan hier eens te kijken om haar handleiding te lezen. Als je er nog wat plaatjes bij wilt zien, klik dan hier; blader door de foto's en lees vooral ook de onderschriften. Have fun!

Oud en nieuw in Florida

2006-01-15T22:08:00.000+10:30

Sunset on the Keys
Originally uploaded by Petra Bos.

Na een bijzondere kerst kwam een wel minstens zo bijzondere week in Florida. Het gebeurt tenminste niet elk jaar dat je tijdens de jaarwisseling op een terrasje van een luxe diner zit te genieten en daarna het strand bezoekt. Ook de Everglades waren bijzonder; racen met een airboat door de mangrove, honderden aligators, nog meer vogels, zeekoeien, geweldig! En wat te denken van een bezoekje aan de Florida Keys met al zijn bruggen en eilanden en het gezellige stadje Key West. Of Miami met zijn beach en luxe wijken. Of het huis van Edison, die meer heeft uitgevonden dan de gloeilamp; de man heeft maar liefst 1093 patenten op zijn naam staan! Voor een foroimpressie klik hier.

Kerst in New York

2006-01-15T21:56:00.000+10:30

Christmas at the Rockefeller Center
Originally uploaded by Petra Bos.

Het was een bijzondere kerst dit jaar. Bijzonder en leuk om mijn familie weer te zien. Bijzonder om met kerst in New York te zijn. Uberhaupt bijzonder om in New York te zijn. New York, New York: Rockefeller Center, Times Square, Grand Central Station, VN-gebouw, vrijheidsbeeld, Wall Street, Ground Zero, nachtmis in St Patricks Cathedral, Central Park, Chelsea, Guggenheim Museum, Natural History Museum, Broadway Show, Brooklyn Bridge, Soho, Bloomingdale's, Empire State Building... wat een indrukken! Voor een fotoinpressie klik hier.

Merry Christmas and a happy new year!

2005-12-19T09:23:00.000+10:30

Merry Christmas and a happy new year!
Originally uploaded by Petra Bos.

Hello everybody!

I want to wish you all a great christmas and a happy new year! See you in 2006.

Petra

Kerst in Newstead Abbey

2005-12-11T09:23:00.000+10:30

Verlichting
Originally uploaded by Petra Bos.

Newstead Abbey is een oude abdij even buiten Nottingham. Het huis bij de abdij en de prachtige tuinen behoorde vroeger toe aan de dichter Lord Byron. Tegenwoordig is het ingericht als museum. Je kan zien hoe de dichter hier vroeger woonde.
Rond deze tijd is het helemaal ingericht in kerstsfeer. 's Avonds kan je er een tour maken door de verlichte tuinen, langs de kerstversiering binnen. Natuurlijk wordt dit begeleid door carols op de piano, harp of door een blaasorkest. En ook de gluhwein en de kerstman ontbreken niet. Heel sfeervol en als je nog niet in de kerststemming was, verandert dat gegarandeerd na zo'n avondje.

De torens van Oxford

2005-12-11T09:17:00.000+10:30

Torens
Originally uploaded by Petra Bos.

Vorige week hebben we een uitje gemaakt naar Oxford. Ik wist dat Oxford bekend was om zijn universiteit, maar dat de universiteit zo aanwezig was had ik niet kunnen bedenken. Overal universiteitsgebouwen, de een nog mooier dan de ander. De universiteit is opgedeeld in ongeveer 40 colleges. De meeste van deze colleges zijn gebouwd rond een mooie binnenplaats. Soms zijn de slaapkamers van de studenten aan deze binnenplaats. Deze studenten kunnen dan dagelijks bij het openen van de gordijnen recht in het gezicht van een nieuwsgierige toerist kijken.

Birmingham verlicht

2005-11-27T22:52:00.000+10:30

Fontein
Originally uploaded by Petra Bos.

Birmingham is qua inwoneraantal betreft de tweede stad van Groot-Brittanie. Tijd voor een bezoekje.

Bij een bezoek aan Birmingham springt de Bullring direct in het oog. Dit hypermoderne winkelcentrum staat in het midden van de stad. Het is een architectonisch opvallend gebouwencomplex met rare vormen en het is grotendeels bekleed met grote noppen. Ook van binnen is het heel modern en alle grote winkelketens zijn vertegenwoordigd. Mijn persoonlijke favoriet is de vestiging van Selfridges. Je kan hier uren rondlopen en alleen al je ogen uitkijken naar het design van de winkel laat staan de koopwaar...

De kerstkoorts is hier in Engeland al volop toegeslagen. Al weken wordt er gestresst over cadeaus, kerstdiners en versieringen. In het centrum van Birmingham zijn er dan ook allerlei kerstactiviteiten; zoals een ijsbaan, een carroussel, een reuzenrad en een heuze Duitse kerstmarkt met braadworst en lavalampen. Ik waan me even op het Winterland op het Vrijthof in Maastricht. Er zijn natuurlijk ook gigantisch veel kerstlichtjes. Wat een energierekening zal de gemeente hier krijgen!

's Avonds kan je een wandeling maken langs de illuminated trail in de botanische tuinen even buiten het centrum. Ook hier volop kerstsfeer. Alles is prachtig verlicht, er klinkt kerstmuziek, er worden kerstgedichten voorgelezen, er is gluhwein en natuurlijk... niet te vergeten... de kerstman is ook van de partij. De arme man... hij moet nog een maand hard werken voor hij weer wat rust krijgt en hij ziet er nu al moe uit.

Bregje back in Nottingham

2005-11-26T10:02:00.000+10:30

Bregje back in Nottingham
Originally uploaded by Petra Bos.

Afgelopen weekend had ik mijn eerste bezoekster uit Nederland hier in Nottingham. Aangezien Bregje al genoeg van Nottingham had gezien, werd het een zeer relaxed weekend. Uitslapen, winkelen, wandelen in het park, uit eten... heerlijk!
Mocht dit aantrekkelijk klinken... meer bezoek is altijd welkom ;-)

2005-11-18T20:50:00.000+10:30

Harry Potter en de worstelende schapen

Vorige week was een bijzonder drukke week voor mij. Aan het begin van de week was ik een aantal dagen in Londen voor een endocrinologiecongres. Er waren een paar bijzonder leuke praatjes op het congres. Onder andere een over de geschiedenis van testosteron. Hierbij werd ons een foto getoond van een stoere man van een jaar of 40. Hij bleek een gecastreerde operazanger te zijn en toen het bandje met zijn stem werd afgespeeld was het moeilijk te geloven dat die hoge kinderstem de zijne was.

En als je dan toch in Londen bent, dan kun je het beste ’s avonds ook nog wat leuks in de stad gaan doen. Dus kwamen wij, geheel tegen onze verwachting, bij de première van de nieuwste Harry Potterfilm terecht. We hebben geprobeerd wat celebs te spotten en dit was de oogst: JK Rowling, Korzel en Kwast en professor Sneep. Ze waren helaas vergeten ons ook voor de film zelf uit te nodigen. Maar… we waren erbij…

Later in de week had ik een 2 daagse proefdierencursus. Veel theorie over wetgeving, maar uiteindelijk ook nog wat praktijkles. Ik moest over wat drempels heen, maar uiteindelijk stond ik daar toch met een paar schapen te worstelen. Het was de bedoeling om de schapen zo te draaien dat ze op hun kont zitten met 4 poten naar voren wijzend. En jawel, het kostte wat moeite, maar uiteindelijk zat 1 van de schapen toch op zijn kont met zijn rug tegen mijn benen geleund (anders valt hij om).

Omdat de cursus vrij ver van Nottingham vandaan was, had mijn begeleider een overnachting voor ons geregeld in de B&B van zijn moeder en haar man. Ontzettend lieve en gastvrije mensen. En daar kwam de vraag: ‘willen jullie morgen een Engels ontbijt of toch liever croissants?’ Ik zei nog: ‘u hoeft niet al die moeite voor ons te doen’. Maar de echtgenoot maakte mij al snel duidelijk dat de vrouw maar al te graag een Engels ontbijt voor ons maakte, want dan kon ze er zelf ook van genieten. En dus werd ik de volgende ochtend wakker met de geur van gebakken eieren met spek. En daar stond mijn ontbijt: gebakken ei, veel spek, een worstje, geen toast, maar gefrituurd brood dit alles in een badje van vet en natuurlijk niet te vergeten: de bonen. Altijd weer die bonen. Ze zijn er dol op hier. Bij elke maaltijd kan je ze wel toevoegen. Ik zie niet in wat er zo bijzonder aan is, maar ach, vies is het ook niet. Nadat ik braaf mijn bordje had leeg gegeten en een paar blikken had gewisseld met mijn Franse collega was het: ‘nee hoor, het was heerlijk mevrouw, maar we hoeven echt niet meer’. En het was zo goed bedoeld.

2005-11-14T08:47:00.000+10:30

2500 kg buskruit en vuurwerk....

De Engelsen hebben een aantal bijzondere tradities. Vorige week heb ik een daarvan mee mogen maken.

In 1605 was er ene Guido (beter bekend als Guy) Fawkes. Deze katholieke jongen was samen met zijn makkers van plan het House of Parliament op te blazen en het Anglicaanse regime omver te werpen. Helaas voor hem, lekte zijn plan uit en op 5 november werd hij betrapt in de kelder van het House of parliament met 2,5 ton buskruit. Toen de koning hem vroeg waarom hij hem wilde vermoorden, antwoordde Guy dat de paus had gezegd dat gevaarlijke ziekten met grondige middelen bestreden moeten worden. Grondig waren zijn middelen zeker, maar of dit nou een ziekte was...
Guy werd gemarteld tot hij de namen van zijn bondgenoten prijs gaf en vervolgens kregen zij de straf voor landsverraad, de zwaarste straf die er in die tijd bestond. Ze werden 'hanged, drawn and quartered': oftewel opgehangen, maar van de strop gehaald voor de dood intrad, vervolgens werden de organen (inclusief de genitalien!) een voor een verwijderd en voor de ogen van de slachtoffers verbrand, dan werden de slachtoffers onthoofd en de resten van de lichamen werden gevierendeeld.

Tot op de dag van vandaag wordt op 5 november dit zogenaamde 'gunpowder plot' herdacht. Niet in een stille herdenking. Nee, het wordt herdacht als een feestdag. Kinderen in dorpen maken een 'guy' van oude kleding (alhoewel in Nottingham maar weinig kinderen die moeite nemen). Er is vuurwerk en er zijn grote vuren, waarop de 'guys' worden verbrand.
Tevens heeft Guy met zijn actie een plaatsje verovererd in de ranglijst van de '100 Greatest Britons' en wel op nummer 30 net boven David Beckham. En Guy wordt nog steeds dagelijks herdacht in het Engelse woord 'guy' dat van zijn naam is afgeleid.

Ik blijf het raar vinden een feest ter gelegenheid van een aanslag... maar waarschijnlijk is het gewoon een reden om nog eens een extra pint te drinken...

Remember, remember the fifth of November,
Gunpowder, treason and plot,
I see no reason why gunpowder treason
should ever be forgot.
Guy Fawkes, Guy Fawkes,
'twas his intent
to blow up the King and the Parliament.
Three score barrels of powder below,
Poor old England to overthrow:
By God's providence he was catch'd
With a dark lantern and burning match.
Holloa boys, holloa boys, make the bells ring.
Holloa boys, holloa boys, God save the King!
Hip hip hoorah!

Hallowe'en

2005-10-30T23:38:00.000+10:30

Devil and witch
Originally uploaded by Petra Bos.

You're walking through a crowd of people. They are staring at you. Some are giggling, others look shocked and back up slowly. Somehow you manage to get out of the crowd and you walk into a dark alley. When you look over your left shoulder, you see a red faced, horned devil with a trident silently following you.
You end up at a small patio in between some old warehouses. It's dark, the only light comes from some flickering candles.
You look up and all of sudden you see a corpse hanging out from one of the windows. You're shocked and look around. You see two zombies moving quietly over the patio. One of them has blood all over her face and chest.
You go into one of the old warehouses. You have to go to the bathroom. There's blood everywhere. You don't want to look in the bath, but you do... there are two eyeballs floating in a bath full of blood. One of them blinks at you.
And then... all of a sudden... there is Ghostbusters Music, there is a cat and a dancing bumblebee, there is a bishop, an Arabian bloke from the Sahara, there are monks and a nun, there are clowns, there is a prisoner and there is Dolly Parton. There are roasted pumpkin seeds, there is Gluhwein and there are candlelit pumpkins.
It's Hallowe'en at the Plumptre Patio!
Thanks Loathsome Luke, Creepy Catriona, Germy Jen and Malicious Marije for inviting this witch, it was bloody good!

More Autumn in the park

2005-10-26T07:08:00.000+09:30

Even poseren
Originally uploaded by Petra Bos.

Ja, mijn fototoestel en ik hebben ons weer even uitgeleefd in het park. Klik hier voor het resultaat. Ik weet het, het zijn wat veel zwanenfoto's, maar ik kon dit keer echt niet kiezen. Ze zijn zo fotogeniek. In tegenstelling trouwens tot de eekhoorntjes. Die schieten al weg als ik mijn hand alleen maar beweeg in de richting van mijn camera en ze zijn zo snel! Heb er toch 1 te pakken kunnen krijgen, net voordat mijn batterijen leeg waren.

Dit is trouwens het park waar ik elke ochtend doorheen fiets om in het ziekenhuis te komen. Ik ging nog nooit met zoveel plezier op de fiets naar het ziekenhuis! Helaas is het bijna over met de pret. Het park sluit bij schemering en met de naderende wintertijd, zit de parkroute er volgende week waarschijnlijk niet meer in.

Patat met geplette erwten en mintsaus

2005-10-23T07:56:00.000+09:30

Patat met geplette erwten en mintsaus
Originally uploaded by Petra Bos.

Dat ze in China rare dingen eten dat wisten jullie al, maar de Engelsen kunnen er ook wat van.
Midden in de winkelstraat staan altijd een aantal kraampjes. In sommige verkopen ze gepofte aardappel met vulling naar keuze (kaas, room, tonijn, garnaal, kip of de plaatselijke favoriet: baked beans in tomatensaus). In de andere kraampjes verkopen ze erwtenpuree met mintsaus, met of zonder patat. De mintsaus is op basis van azijn. Ik denk niet dat er iets anders in zit dan azijn en mint. Tot nu toe kwam ik er altijd onderuit om het te proberen. Maar ach, mijn motto 'je moet alles een keer proberen' ging uiteindelijk ook voor deze plaatselijke delicatesse gelden. Afgelopen week op de kermis heb ik dus maar eens een poging gewaagd. En hoe smaakte het? Tsja... niet vies, ook niet lekker, alleen maar erg zwaar. Heb braaf mijn bakje leeg gegeten, maar denk niet dat ik het nog eens zal bestellen.

2005-10-19T05:43:00.000+09:30

Hoog tijd voor een update.

Na een aantal weken van leven en werken in Engeland, begin ik al weer aardig gewend te raken. Toch zijn er dingen die altijd weer opvallen; hun gereserveerdheid, eetgewoontes, werktempo (of misschien is dat alleen bij ons in het lab) en toch ook de ouderwetse voorzieningen en gewoontes.

Een voorbeeld: toen ik mijn bankpas ontving (eindelijk! het is niet simpel om een bankrekening te openen hier) werd die vergezeld van een folder waarin een nieuw systeem werd uitgelegd: pinnen! Het pinnen bij een geldautomaat, dat kennen ze al wel. Maar pinnen in winkels is vrij nieuw. Het was altijd wel mogelijk om met je bankpas te betalen, maar je deed dan dmv een handtekening. Tegenwoordig moet je daar een pincode voor onthouden. In de folder wordt het aangeprezen als het systeem van de toekomst dat de komende jaren wereldwijd zal worden geïntroduceerd.

Een ander voorbeeld: na mijn verhuizing moesten we een bezoekje aan de eerste hulp afdeling van het ziekenhuis brengen. Mijn vader had zichzelf namelijk met een stuk hout in het gezicht geslagen en had hechtingen nodig. Er is een moderne balie en een normale wachtruimte op de eerste hulp. Maar de behandelkamers zijn toch wel erg ouderwets. Er zijn twee rijen van ieder 10 kamertjes, elk met een bloemetjesgordijn ervoor (of misschien was het een stippeltjesgordijn). De gordijnen zijn bijna nergens gesloten, dus je kan zo bij de overburen naar binnen kijken. Een van de kamertjes is ingericht als wachtruimte. Deze is bedoeld voor de mensen die te ziek zijn om in de grote wachtruimte te zitten, of die moeten wachten op een vervolgbehandeling of onderzoek. In dit kamertje worden simpele verpleegkundige onderzoeken gedaan; bloeddruk meten, ed. Ook wordt er van alles met de patiënt besproken in deze kamer. Weinig privacy dus. Gelukkig zagen mijn vaders hechtingen er normaal uit. Alhoewel er wel een al na 3 dagen spontaan los was gegaan…

Toch vermaak ik me hier prima. Ik begin langzaam aan steeds meer in mijn onderzoek te komen. Alhoewel het naar mijn zin lang niet snel genoeg gaat. De pauzes zijn daar te gezellig voor. Tot nog toe ben ik nog niet begonnen aan experimenten op mijn ‘eigen’ weefsels. Ik heb vooral veel gelezen en geoefend met technieken samen met andere mensen in het lab. Vanmorgen ben ik naar de boerderij geweest waar de schapen worden gehouden en heb ik mijn ‘eigen’ vetweefsels opgehaald. Vanaf nu kan ik dus beginnen met experimenten op deze weefsels.

Ik ben inmiddels aardig gesettled in mijn huisje. Ik ben zeer tevreden met mijn eigen kamer. De rest van het huis is nog steeds oer-oud-Engels. Voorlopig ben ik niet van plan daar veel in te investeren om dat te veranderen, aangezien ik hier maar voor bepaalde tijd ben.
Het enige wat nog niet geheel gesettled is, is het internet. Vorige weekend zijn we er uren mee bezig geweest tot het werkte. Het werkte prima voor een week. Afgelopen weekend hield het er echter weer mee op en zijn we er weer uren mee bezig geweest. Dit keer zonder resultaat.
Dus, voor degenen onder jullie die wachten op een email van mij; nog even wachten tot mijn internet weer helemaal werkt (hopelijk snel).
Mijn huisgenoten zijn gezellig, maar weinig beschikbaar om leuke dingen mee te doen. De een is te druk met het schrijven van haar proefschrift. De ander gaat elk weekend naar haar ouders. Zij wil wel van alles doen op doordeweekse avonden, dus dat is in ieder geval al wat.

Buiten het labwerk heb ik nog niet erg veel activiteiten, maar langzaam aan begint dat toch wel te komen. Een aantal mensen in het lab zijn wel in voor allerlei uitjes en sociale gelegenheden. Verder heb ik me ingeschreven voor een flink aantal verschillende cursussen. De meeste zijn maar een dag of een halve dag, maar sommige zijn ook langer. Volgende week begint mijn Spaanse cursus van 10 weken.

Kortom: ondanks sommige Engelse gewoontes en dankzij sommige andere, vermaak ik me prima hier en verveel me absoluut niet.

2005-10-03T01:16:00.000+09:30

Nieuw!

Vanaf nu kan je eindelijk lid worden van mijn blog-groep. Als je dit doet, krijg je automatisch een mailtje zodra ik een nieuw bericht op mijn weblog heb geplaatst. Zo hoef je nooit meer een berichtje te missen!
Hoe doe je dit? Scroll helemaal naar beneden op deze pagina en vul je email-adres in in het vakje van Yahoo group. Klik vervolgens op de knop 'Join now'. Hierna ontvang je een mail van Yahoo groups waarin om bevestiging van je lidmaatschap wordt gevraagd. Volg de link in deze mail om je lidmaatschap te bevestigen. Als je al een Yahoo account hebt kan je dit doen door op de 'join this group' knop te klikken. Als je geen Yahoo account hebt, is het niet nodig om er een te maken. Je klinkt dan op de knop 'join the mailing list instead' onderaan op de pagina.
Als je deze procedure doorlopen hebt, moet ik je lidmaatschap keuren. Hierover ontvang je dan ook weer ongeveer 2 mailtjes van Yahoo. Daarna ga je automatisch mailtjes van deze website ontvangen.

New feature!

From now on it is possible to sign up to my blog-group. If you do this you will automatically receive an email everytime when I post a new message on this weblog. This way you won't ever miss a message again!
To do this: go to the bottom of this page and fill in your email-address in the Yahoo group box. Press the 'join now' button. You will receive an email from Yahoo to confirm your membership of my group. You will need to use the link in that email to confirm your membership. If you already have a Yahoo account, you can use that account by pressing the 'join the group' button. If you don't have a Yahoo account: there's no need to make one, you just press the 'join the mailing list instead' button at the bottom of the page.
After you've gone through this procedure, I will have to approve your membership. You will receive about 2 mails from Yahoo about that. After that you will automatically receive emails from this website.

Autumn in the park

2005-10-03T00:09:00.000+09:30

Leaves turning
Originally uploaded by Petra Bos.

Wollaton park ligt letterlijk aan het einde (of begin?) van mijn straat. In het park proberen ouders hun kinderen te leren fietsen. Verderop zijn een aantal sportievelingen aan het joggen met hun hond. Op het bankje 'dedicated to Susan, who painted scenery's like this' zit een oud echtpaar uit te rusten.
Over het gras rennen een paar eekhoorntjes die snel een boom in vluchten als je dichterbij komt. Onder de bomen liggen wat herten te luieren. En langs het meer roepen de ganzen om het hardst naar de kinderen die ze aan het voeren zijn.

Verhuizing

2005-09-30T08:16:00.000+09:30

After redecoration
Originally uploaded by Petra Bos.

De verhuizing zit erop. Na een weekend hard klussen heeft mijn kamer een complete metamorfose ondergaan. Pap en mam, bedankt voor jullie hulp. Ik ben zeer tevreden met het resultaat van mijn kamer, geen streepjesbehang meer. De rest van het huis kan nog wel een metamorfose gebruiken, wie weet komt dat nog.
Inmiddels heb ik ook de Accidents & Emergency afdeling van het ziekenhuis waar ik werk gezien. Op de laatste klusdag had papa een aanvaring met een plank en vervolgens wat hechtingen nodig. De ziekenhuizen hier lopen toch echt wel achter op de Nederlandse. Geluk bij een ongeluk was dat je ook hier lang moet wachten op de eerste hulp en pap en mam daardoor hun boot terug naar NL misten. Een dagje extra gezelschap voor mij. We hebben er een goede dag van gemaakt met een bezoekje aan de Peak District.
Inmiddels zit ik al bijna een week hier. Tot nu toe bevalt het me prima. Alles op mijn kamer begint een plekje te krijgen. Het is gezellig in huis en ook in het ziekenhuis. Maandag ga ik daar officieel beginnen. Ik heb er zin in. Ik zal jullie op de hoogte houden.
Groetjes uit de Midlands.

Diploma-uitreiking!

2005-09-30T08:05:00.000+09:30

That's me signing my certificate
Originally uploaded by Petra Bos.

Zo, hier zijn ze dan eindelijk; de foto's van de diploma-uitreiking. Met dank aan het draadloze netwerk van de buren, waar ik 'per ongeluk' op belandde. Volgende week komt ons eigen internet.

2005-09-23T02:09:00.000+09:30

Coming Soon.

Yesterday was my graduation. It was a great day. I want to thank Marieke for her lovely speech. And I want to thank my parents and friends for making the day what it was. Thanks guys! Photos coming soon.
Tonight / tomorrow morning I'm moving into my new house in England. Photos coming soon.

Petra.

Time to party!

2005-09-19T03:48:00.000+09:30

Ja, ja... de geslaagden!
Originally uploaded by Petra Bos.

Na zes jaar studeren is eindelijk de finish bereikt. Tijd voor een zeer geslaagd feestje, compleet met bierproeverij. Klik hier voor een fotoimpressie.

Vestingstad Hellevoetsluis

2005-09-01T07:04:00.000+09:30

Mijn tijdelijke huisje
Originally uploaded by Petra Bos.

18 Jaar lang heb ik in deze stad gewoond. Nu, inmiddels 6 jaar, later kom ik er voor een maand terug en kijk ik met hele andere ogen naar dit stadje. Misschien komt het omdat ik toen te jong was, misschien omdat ik nu wat meer van de wereld heb gezien, misschien omdat we nu in het historische stadscentrum wonen. Pas nu zie ik wat een mooi stadje het eigenlijk is met zo’n rijke historie.

In de 14e eeuw ontstond er een haven aan de spuigeul buiten de dijken van Nieuw Helvoet. In 1585 werd hier een sluis gebouwd, de ‘Hellevoetse Sluis’. Hellevoetsluis was geboren.
Zo’n veertig jaar later werd begonnen met de aanleg van vestingwerken rond het stadje. De haven groeide uit tot het in de 17e eeuw de marinestad van Nederland was. In 1638 werd het droogdok gebouwd. Hier werden verscheidene VOC schepen gebouwd en gerepareerd.
Dit is de plaats waar Piet Hein zijn zilvervloot naar toe bracht in 1629. De plaats die door Michiel de Ruyter en Maarten Tromp als hun thuishaven werd beschouwd. De plaats waar vandaan stadhouder Willem III in 1688 met zijn vloot naar Engeland vertrok, uitgezwaaid door prinses Mary. De plaats waar alle schepen richting Rotterdam tot in de 19e eeuw doorheen moesten varen.

De plaats waarin deze historie nu nog volop aanwezig is. In de vestingwerken, in de jachthavens, in het droogdok, in de molens, in de vuurtoren, in de oude Hellevoetse Sluis.

Dat ik dat niet eerder gezien had…

2005-08-31T06:11:00.000+09:30

Klein drama

Vandaag was ik getuige van een klein drama. In de gracht achter ons huis woont een moederfuut met haar jong. Elke dag zie ik ze samen zwemmen. Moeder druk aan het vissen om baby fuut tevreden te houden. Soms dobbert baby fuut een rondje mee op moeders rug.
Vanmiddag zat ik in de woonkamer en werd mijn aandacht ineens getrokken naar het raam. In mijn ooghoeken zag ik daar snel iets naar beneden vallen. Toen ik opstond om te kijken wat er gebeurde, zag ik nog net een buizerd er vandoor gaan met in zijn klauwen, jawel... baby-fuut. Nu zwemt moeder fuut eenzaam en alleen in de gracht.

Er is ook goed nieuws. Ferdinand de Fazant, die woont aan de rand van de gracht, is terug van weg geweest. Mama, je krijgt de groeten van hem.

Auto te koop!

2005-08-24T06:52:00.000+09:30

Auto te koop!
Originally uploaded by Petra Bos.

Wegens vertrek naar het buitenland: Toyota Yaris linea sol 1,0 1,6V VVTI

Bouwjaar: mei 2000
Kilometerstand: 68.500 km.
APK gekeurd tot: 18 mei 2006
3-deurs
Brandstof: benzine
Kleur: zilvergrijs metallic
Dubbele airbags, ABS, meegespoten bumpers, centrale deurvergrendeling met afstandsbediening, elektrisch bedienbare ramen, elektrisch bedienbare buitenspiegels, stuurbekrachtiging, ingebouwde radio met 4 speakers, buitentemperatuurmeter, in hoogte verstelbaar stuur, in hoogte verstelbare stoelen
Onderhoud uitgevoerd door Toyota-dealer.
In zeer goede staat. Auto en moter van het jaar 2000!

Vraagprijs: 7500 euro

Als je interesse hebt, kun je dat laten weten door een ‘comment’ onder dit bericht in te vullen.

Indrukken van China

2005-08-24T06:50:00.000+09:30

Peking opera
Originally uploaded by Petra Bos.

Inmiddels ben ik weer veilig terug in Nederland. De laatste week in China heb ik doorgebracht in Beijing. Er was nog tijd voor enkele uitstapjes, zoals het oude zomerpaleis en de Ming-graven en er was ook nog wat tijd om te winkelen en te ontspannen.

De uitstapjes werden veelal met de chauffeur gemaakt. Hij was erg blij dat we weer terug waren van onze reis, want 2 weken vrij, dat vond hij maar niets. Nu was hij tenminste weer belangrijk. Hij had onze namen geleerd. ‘Calla’ en ‘Johan’ kende hij al en mijn naam werd ‘Petela’. Elke werd ‘Alke’. Erik werd ‘Jelleke’. We probeerden het hem nog makkelijk te maken door de moeilijke ‘r’ te vervangen door een ‘l’. Maar de gesprekken in de auto bleven hetzelfde: ‘Nee, E-lik’, Antwoord: ‘Ja, Jelleke’.
De chauffeur probeerde ook wat Engels te leren via een self-study DVD (volgens mij voor kinderen vanaf 3 jaar). In les 6 kwam de uitdrukking ‘old man’ voorbij. Er werd niet bij verteld dat de uitdrukking uit twee delen bestaat en het tweede deel een geslacht aanduidt. Ook werd er niet gezegd dat in de Engelse taal ‘oud’ geen teken van respect maar eerder een belediging is. Vanaf les 6 had ‘Calla’ dus nog een tweede naam erbij…
Ach, de man bedoelt het goed en we hebben in ieder geval wel lol gehad in die auto.

Als ik nu terug denk aan China zijn er een aantal dingen die opvallen die daar anders gaan dan in Europa:
- Men spuugt; eerst hoor je een vreselijk vies rochelend geluid en dan volgt er een klodder speeksel, deze klodder beland op straat, of op de vloer van de bus, trein, op iemand zijn voet… kan allemaal, even alles uitwrijven met de voetzool en men is weer vrij van al dat slijm in de mond-/keelholte
- Verkeersregels zijn zeldzaam, in ieder geval worden ze nauwelijks nageleefd, een rijbewijs kan je kopen, de vluchtstrook is een extra rijbaan –die tevens door de fietsers, riksjarijders en ezels met karren wordt gebruikt- deze rijbaan is erg handig als je snel een vrachtwagen rechts wil inhalen, nu maar hopen dat er geen fiets in de weg rijdt, in bochten inhalen is normaal, spookrijden ook de gewoonste zaak van de wereld. En de toeter is het belangrijkste onderdeel van de auto.
- In de grote steden zijn er daarentegen wel verkeersagenten die in de gaten houden of het stoplicht voor de voetgangers op rood of groen staat en dat dan weer doorgeven aan de voetgangers zelf (die kunnen natuurlijk kleurenblind zijn…). Ze letten er ook streng op of hun aanwijzingen wel worden opgevolgd. Je moet toch wat verzinnen om Melkert-banen te creëren.
- Een bus is pas vol als hij ook echt vol is. Op de achterbank kan makkelijk iemand extra zitten, beetje inschuiven. Kinderen kunnen op schoot. In het middenpad kunnen nog een x aantal visserskrukjes worden geplaatst en voorin kunnen mensen staan. Pas als al deze plaatsen zijn opgevuld begint men aan de busrit die afhankelijk van de bestemming makkelijk zes uur kan duren. Ik heb niemand horen klagen dat ze 6 uur op een visserskrukje moesten zitten op hobbelige wegen. Maar misschien komt dat wel omdat ik het toch niet versta.
- Men houdt van schoonmaken en vies maken. Schoonmaken op eigen terrein, vies maken op andermans of publiek terrein. Zo kan het gebeuren dat een busbeheerder (een van de extra personeelsleden (soms zijn er wel 4) op een bus, die zijn aangesteld om passagiers te ronselen, de plaatsen te verdelen, geld te innen en de bus schoon te houden) alle rotzooi van de grond netjes opraapt en ergens naar buiten brengt. Hij is hier even mee bezig, want Chinezen houden ook van zonnebloempitten en doppinda’s en wat is nou leuker om de tijd in zo’n bus te doden dan een paar van die nootjes open te maken en ja… je moet die schillen ergens laten. Als het busmannetje klaar is, kan hij aan zijn eigen maaltje beginnen, om vervolgens zijn eigen waterflesje of maïskolf uit het raam naar de andere weggebruikers te gooien. Op de straat is dan weer een ander personeelslid aangesteld om de waterflesjes en maïskolven aan de kant te vegen en weer ergens anders heen te verplaatsen.
- Een paraplu is erg handig. Je kan hem gebruiken voor de regen, voor de zon, of als herkenningspunt voor de gids in een reisgezelschap. In het laatste geval moet het wel een opvallende paraplu zijn (bijvoorbeeld met een vlaggetje er boven op) anders valt hij niet op tussen de vele ‘gewone’ paraplu’s. Het is jammer dat de meeste Chinezen korter zijn dan wij. Daar komt nog eens bij dat de Chinezen niet hebben geleerd om op drukke plaatsen (overal in China dus) rekening met anderen te houden. Het gevolg is dus dat er regelmatig een punt van een paraplu in je oor zit, of in je oog, of op andere ongewenste plaatsen. Ook komt het vaak voor dat er een Chinees (met of zonder paraplu) ineens tussen jou en het informatiebord, dat je aan het lezen was, in staat.
- Chinezen houden van herrie maken. Ze praten niet, maar schreeuwen. Om het geschreeuw te overstemmen, hebben veel gidsen een megafoon. Soms doen ze een wedstrijdje wie het hardst kan en staan er vier gidsen op een rij, ieder naar hun eigen groep te schreeuwen. Soms heb je pech; de Chinees die tussen jou en het infobord gaat staan, blijkt een gids te zijn, compleet met luxe-uitvoering paraplu met vlaggetje en megafoon en gevolgd door een horde paraplu-dragende volgelingen. Je bent omsingeld!
- De meeste Chinezen gebruiken het openbare toilet. Om dit te beschrijven wil ik een stukje citeren van Michel van Velde uit het boek ‘Bestemming Beijing’ (aanrader!). “Als we het toilet inlopen, zijn we opgelucht om hokjes te zien. Deze keer hangt er geen zware urine- of poeplucht en we kunnen rustig onze gang gaan. Maar als we de hokjes betreden zien we dat dit weer een ander type toilet is. Er loopt een open geul met water onder alle hokjes door, bedoeld om je behoefte in te deponeren. Het water stroomt van hokje 1, onder hokje 2 door, naar de volgende hokjes, onderweg netjes alle uitwerpselen van de voorgaande hokjes meeslepend. Laat ik nou net het laatste hokje uitgekozen hebben. Daarnaast blijkt de geul niet bestemd te zijn voor Hollandse producties. Zijn de Chinezen goed in het bouwen van piramides, de Nederlanders bouwen dijken. Ik blijk de hele Zuiderzeekering te hebben nagebouwd want als het zaakje van een Chinees in een hoger gelegen hokje wordt meegesleurd door de stroming, blijft het precies onder mij steken. Kokhalzend probeer ik niet naar de stomende massa beneden me te kijken. De waterkering is zo goed dat ik me moet haasten om me uit de voeten te maken, voordat de toiletgeul overstroomt. Gelukkig ben ik net klaar en spring ik zonder mijn broek dicht te knopen het hokje uit. Een schoonmaker staat me suf aan te kijken als ik mijn rits dichtdoe en moeilijk naar het hokje kijk. ‘Eh mister, er is een watersnoodramp aan de gang!’” Bedankt Michel, voor deze smakelijk doch illustratieve anekdote.
- Kinderen gebruiken het openbare toilet meestal niet. Zij hurken gewoon op straat. Midden in een drukke winkelstraat, of in een trein op het bed van een andere passagier (dat heb ik van horen zeggen en gelukkig zelf niet gezien). Als het kind klaar is met de grote behoefte, zoekt hij een paar stenen, loopt naar oma, die met de stenen de billen schoon schuurt en de broek weer voor hem optrekt. Bij de hele kleintjes hoeft dat broek optrekken niet eens, want die hebben een luxe broek met gat erin zodat hij niet eens omlaag hoeft.
- Op elke straathoek stinkt het anders; soms zijn het de kolen, soms het openbare toilet, soms het eten, soms de slachterij, dan weer uitlaatgassen, maar meestal heb ik geen flauw idee wat de geur veroorzaakt. Na een paar dagen ben ik gestopt om te proberen geuren te identificeren aangezien dit onbegonnen werk was.
- Mensen zijn ontzettend behulpzaam. Als je verdwaalt bent, moet je soms even wachten, maar na een paar minuten komt er altijd een Engels-sprekende Chinees die vraagt of hij kan helpen. En als er geen Engels-sprekende Chinees voor handen is, dan wordt hij gezocht en gehaald.

Tegenover al deze bijzondere gewoontes staan gelukkig ook genoeg bijzondere bezienswaardigheden. Volop tempels, bergen, grotten, kloosters, moskeeën en andere indrukwekkende dingen maken een reis door China zeker de moeite waard. En dit alles samen zorgt voor een onvergetelijke ervaring!

Two weeks of traveling through China

2005-08-17T00:59:00.000+09:30

Yungang Caves
Originally uploaded by Petra Bos.

Hello there. I just got back in Beijing from two weeks of backpacking with my parents. The impressions of those two weeks use quite a lot of space on my internal hard disk. Of course I want to share some of those impressions with you in words and pictures. But it’s too much to write a complete travel diary. I decided to write separate articles about a couple of the most interesting parts of the journey. This way you don’t have to read a long never-ending story and you can decide to read just one or two of the articles which you like (or all, if you are a fanatic!). Some of the articles are Dutch, some are English, this to make it a bit more enjoyable for my British and Trinidadian readers. The pictures of course are multilingual… you can even see them in Chinese.

Thousands of soldiers

2005-08-17T00:56:00.000+09:30

Terracotta leger
Originally uploaded by Petra Bos.

Once upon a time, about 2200 years ago, there was an emperor. This emperor was convinced that after this life, there would be another life. To make sure this next life would be pleasant, he started to build a home for him to live in, when he was 13 years old. Of course he did not do the building himself. He employed about 60.000 of his citizens to ‘voluntarily’ do the building for him. This emperor liked a spacious home with all kinds of luxury. So his mausoleum became 150 meters high and all luxuries, like golden and silver statues, precious stones and even a river, were present. There were also some separate tombs for all kinds of animals to make the next world a little bit more lively.
To make sure the emperor would be safe in his new world, an army was prepared to be buried besides the emperor’s mausoleum. The army consisted of over 10.000 life-sized terracotta soldiers! Each one of them with it’s own unique face! Most of the soldiers had real bronze weapons. Some 35 horse-drawn carriages accompanied the soldiers.
The emperor died at the age of 40. The work was not yet completed. His eldest son became the next emperor. The new emperor obeyed his fathers orders and buried him is his brand new mausoleum. To accompany the emperor into his new life, most of his wives and officers were buried with him, some alive, some were killed first. The new emperor ordered also for his younger brothers and sisters to be buried jointly with their father, some dead, some alive. This old emperor must have loved himself very much!
The old emperor and his accompanies remained buried in their new world until 1974 when some local farmers were digging a waterhole and they found out about the terracotta army.

Een stukje Tibet buiten Tibet

2005-08-17T00:55:00.000+09:30

Tibetaanse klederdracht in Xiahe
Originally uploaded by Petra Bos.

Onze bestemming is Xiahe. Om daar te komen, zijn we wel even onderweg. Eerst een volle nacht in de nachttrein. Gelukkig is deze voorzien van alle luxe, de treinen in China zijn alles behalve ouderwets. De volgende dag gaan we op weg met de bus. De weg is grotendeels onverhard en het heeft nogal geregend. Grote stukken zijn veranderd in modderpoelen, soms met plassen tot kniehoogte. Ik vraag me steeds af, wat ik zal doen als het busje eindelijk vast komt te zitten. Ik heb geen zin om op mijn nieuwe Chinese Teva-look-a-like’s door deze modderbende te banjeren. Maar ja, als het moet, dan moet het. Gelukkig valt het allemaal mee en komt het busje wonder boven wonder weer door elke plas en modderpoel heen. Na zes uur hebben we onze bestemming bereikt, het dorpje Xiahe, een stukje Tibet buiten Tibet.

Het dorp bestaat uit drie delen. We bezoeken eerst het Tibetaanse dorp. De wegen zijn ook hier onverhard en bestaan uit modderpoelen. In de modderpoelen snuffelen wat hangbuikzwijnen rond. Af en toe komt er met veel gepruttel een gemotoriseerde driewieler voorbij geploeterd. Voor de huisjes zitten oude mannetjes met brillen met jampotglazen een spelletje kaart te spelen. Een jongetje racet met zijn crossfiets door de bende en kijkt lachend naar ons op. Aan de overkant is een groepje vrouwen bezig met de aanleg van een open riool. Ze proberen met veel moeite een kruiwagen om te keren. Een paar Boeddhistische monniken proberen hun voeten en rode gewaden droog te houden en springen van steen naar steen.
De mensen hier zien er echt Tibetaans uit. Vooral de vrouwen hebben verweerde gezichten met veel rimpels en een bloedrode blos op hun wangen. Ze hebben dikke vlechten en dragen op hun rug een dik ingepakt kind. Alleen de billen van het kind zijn bloot, zodat het geen gedoe geeft als hij zijn behoefte wil doen.
De mensen zijn zo ontzettend vriendelijk. De een geeft een nog grotere glimlach en een enthousiaster ‘hello!’ dan de ander. De kinderen zwaaien uitbundig en lachen volop als je ze een foto van hun zelf laat zien. Leve de digitale camera!

Het middelste deel van het dorp Xiahe bestaat uit het gigantische Labrang klooster. Dit is het grootste Tibetaanse klooster buiten Tibet. Er wonen een paar duizend monniken en wordt dagelijks bezocht door nog een paar honderd Tibetaanse pelgrims. Overal zien we monniken in hun prachtige gewaden. Ze zijn er in alle soorten en maten. Een oude monnik die bij de ingang van een tempel wat ligt te dutten, een monnik van middelbare leeftijd die op straat zijn gewaad aan het schoon schrobben is en een spoor van rode verf achter laat en een groepje jonge monniken van een jaar of 6 die een partijtje voetbal spelen op straat.
En dan heb je nog de biddende monniken. We bezoeken de verschillende tempels en maken een dienst mee. Een groot deel van de monniken zit op een geel kussen te zingen en te bidden. De voorganger zit vooraan met zijn gele muts op zijn hoofd. In een andere ruimte maken een paar oudere monniken muziek door op verschillende trommels te slaan. Een paar anderen offeren een Boeddhabeeld wat kaarsen gemaakt van yak-boter. Een andere monnik offert wierook.
Rondom het klooster loopt de pelgrimsroute. De route is maar liefst drie kilometer lang! Langs een groot deel van de route staan gebedsmolens. In een continue stroom komen de pelgrims hier voorbij, ze draaien met hun rechterhand aan de molens. Sommigen hebben in hun linkerhand een gebedssnoer, anderen een losse gebedsmolen, weer anderen een kind en nog weer anderen een wandelstok. Sommige van de pelgrims knielen uitgebreid op de grond. Dit knielen gaat zo diep, dat ze uiteindelijk plat op hun buik liggen. Een pelgrim zien we elke meter opnieuw zo’n knieling maken en als we drie uur later terug komen, is hij zo’n honderd meter verderop bezig met zijn knielingen. Nog maar 2,5 kilometer te gaan!

Het laatste deel van het dorp bestaat uit het Chinese deel. Dit is het handelsgebied van het dorp. Hier zijn de winkels en restaurants. Iedereen komt hier samen. Chinezen, Tibetanen, Mongolen, monniken en ook een handje vol toeristen. In dit deel ligt ook de Moslimwijk. Als we een steegje inlopen om het Chinese dorpsleven te bekijken, komt een gesluierde vrouw naar ons toe. Ze wijst ons de weg naar de moskee en gebaart dat we best foto’s mogen maken.

Xiahe ligt op ongeveer 3000 meter hoogte. We maken een fietstocht door de omgeving hier. Eerst komen we door akkerbouw gebied. Vrouwtjes zijn met een sikkel het graan aan het binnen halen. (Waarom doen de vrouwen hier elke keer weer het zware werk?). Mannen komen voorbij geracet op hun motor of geprutteld op hun driewieler. In het bakje van een van de driewielers zitten een paar monniken, die vrolijk zwaaien. Een ezel trekt een kar met het net binnen gehaalde graan. Een andere kar wordt (wederom) door een vrouw getrokken, twee kinderen verschuilen zich tussen de oogst en roepen een vriendelijk ‘hello’ als ze ons zien. Op de weg ligt het stro te drogen waar het verkeer al slalommend omheen snelt. In de berm van de weg is de Moslim imker bezig met zijn korven en wordt de honing aangeboden in de afgedankte cola- en waterflesjes.
Als we hoger komen zien we de graslanden en de yurts. Dit zijn Mongoolse tenten waar de nomaden in wonen. Naast de yurts grazen de paarden, die door de Mongolen nog veel als transportmiddel worden gebruikt. Langs de kant van de weg groeien de mooiste wilde bloemen en een paar vlinders fladderen voorbij. Wat een plek is dit zeg!

Backpacking through China

2005-08-17T00:53:00.000+09:30

Tijd voor een nieuwe bril?
Originally uploaded by Petra Bos.

Backpacking in Australia… no worries, mate! Backpacking in China… a little bit more difficult. But also more adventurous!

The first hazard is the language problem. Most Chinese people speak no more English then ‘Hello’. But communicating with hand signs is also a good and funny experience!

Buying a train ticket is an adventure in its own. If you find somebody who speaks English and explain where you want to go, they almost always say: ‘That’s not possible. You’re too late, you’re too early, trains don’t run, tickets are sold out… it’s not possible.’ At that time you decide to go to train station and find out for yourself. And there you are… in this giant ticket hall. You can barely hear yourself talking because of the noise the Chinese make. The only thing you see are Chinese characters on the signs and long lines in front of every desk. When you’re standing there, clearly lost, all of a sudden an old man comes up to you and asks in English whether he can help you. You tell him where you want to go and he says… ‘it’s not possible, you’re to late’…
In the mean time a crowd has gathered around you and everybody is staring at you. You feel like you’re a monkey in the zoo. Poor monkey! You feel even more lost and you give the old man a said look. He asks a second opinion from a security guard. He gives you the same answer. But you won’t give up that easy. You pressure the old man a little bit more and he decides to go to one of the ticket desks with you. Maybe they make exceptions for foreigners…
You are at the desk and let the old man do the talking for you. Two minutes later you have the tickets you wanted… no problem! You thank the old man and walk out of the train station feeling like you’re at the top of the world. But then you have to explain the taxi driver where you want to go next….

Money is a second hazard. This is the land of cash money! No ATM’s, no bankcards, no cheques or credit cards… credit cards, what’s that?
We’re in a 3 million citizen city. We’re going to the airport. The airport is an hour drive out of the city. We pay the taxi-driver, cash of course, and walk into this hypermodern new airport. We want to buy a ticket out of here. We’re not picky, it doesn’t really matter to what destination, we have a couple of options. It’s still early and we’ve got the entire day. This should be easy. Inside the departure terminal we see a big booking office. We walk up there and ask for a ticket to one of our destinations. The lady behind the desk doesn’t speak English. We ask her for an English speaking colleague. It turns out that none of the booking office staff speaks English. An English speaking passenger decides to help us. He asks for our tickets. A ticket for today is not possible. The passenger suggest we ask for a second opinion. So this is what we do. At another booking office, again nobody speaks English, and again, a passenger helps us. A ticket for tonight is no problem. But you have to pay cash, no credit card, no bankcard (not even my dad’s Chinese bankcard) and no foreign currencies. We don’t have enough cash to pay for the ticket, so we ask for an ATM. No cash machine at this airport. Around the airport? Maybe near the hotels? No ATM’s. So, where is the closest one? In the villages or suburbs around the airport? No, the nearest one is in the city centre. We ask again for a second opinion and we get the same answer. The only option we have now is to go back into a taxi for one hour and get money from an ATM in the city centre. It’s a scenic road back to town, but we had not planned to see it twice.

But backpacking through China is not only trouble. People are friendly. And when you look lost, somebody always comes up to you and tries to help you. It may take some time, but indeed, someone will try to help. Even cars may stop to help you.
It’s all part of the adventure! And I didn’t even tell you about ordering your food in a restaurant….

Nog een paar hoogtepunten

2005-08-17T00:28:00.000+09:30

Hua Shan
Originally uploaded by Petra Bos.

Nog een paar laatste hoogtepunten om het reisverslag iets completer te maken:
- In een tempel op een heilige berg lopen we wat rond tussen de gebouwen door. We komen uit bij de keuken en eetzaal van het complex. Hier zijn de nonnen bezig met de afwas en de bereiding van de volgende maaltijd. De tafel in de eetzaal is gedekt voor meer dan 300 mensen. We raken aan de praat met de nonnen die gember aan het wassen en schillen zijn, ze nodigen ons uit voor de lunch. Maar we hebben geen honger. ‘Dan moeten we morgen maar voor het avondeten komen’, zeggen ze. Later op de dag lopen we door een straatje verderop in het tempelcomplex. Een non komt op me af en probeert haar hoed op mijn hoofd te zetten. Ze gebaart dat ik aan het verbranden ben en de hoed nodig heb als zonbescherming. Met aardig wat overredingskracht lukt het me om de hoed terug op haar hoofd te zetten en haar duidelijk te maken dat ik me in zal smeren met zonnebrandolie.
- We bezoeken een hangend klooster. Dit klooster is 1500 jaar geleden gebouwd aan een verticale rotswand op maar liefst 100 meter van de grond!
- We bezoeken grotten vol met Boeddhistische kunstwerken. De grotten zijn 1500 jaar geleden door mensen uitgehakt en alle standbeelden zijn ook uit de rotsen gehakt. Er zijn ongeveer 40-50 grotten met maar liefst 50.000 standbeelden! Elk stukje van de grotten is benut, kleine Boeddha, grote Boeddha en nog een Boeddha! Ongelofelijk…
- We beklimmen een heilige berg (nou ja, het grootste stuk doen we met de kabelbaan, maar er blijft genoeg te klimmen over) met een schitterend uitzicht. Hiervan kan ik eigenlijk niet meer zeggen, dan kijk naar de foto’s!
- Het historische stadje Pingyao is geheel omringd met stadsmuren. Het oude centrum hangt vol met lampionnen. Overal zijn huizen met prachtige courtyards, die ook weer vol hangen met lampionnen.

Fietsen door Peking

2005-08-01T13:03:00.000+09:30

In de tuinen van de tempel
Originally uploaded by Petra Bos.

Ni hao!
Al fietsend door Beijing bezoeken we weer de nodige bezienswaardigheden. We maken een stop bij de prachtige lamatempel. Een tempel bestaat hier niet uit 1 gebouw, maar meer uit een soort complex met tuinen en veel kleine tempels. Deze lamatempel is een belangrijk boeddhistische tempel die ook veel Chinese bezoekers trekt. Er wordt volop geofferd, met name wierook. Het is blijkbaar effectiever om Boeddha hele bossen wierook tegelijk aan te bieden dan elke keer 1 stokje. Ook moet je in elk gebouw minstens drie verschillende geuren aan Boeddha aanbieden, als je dan nog wat fruit of alcohol geeft, is hij helemaal tevreden.
Achter in de tempel staat een Boeddha beeld van maar liefst 18 meter hoog. Ook staat het beeld nog 8 meter diep in de grond. Volgens het bordje ernaast is het beeld uit 1 blok hout gemaakt!

We stoppen ook bij de tempel van Confucius en bij de Bell en Drumtowers. Deze torens werden vroeger gebruikt om de tijd bij te houden. Elk half uur wordt er met een muziekspel aangegeven hoe laat het is. Om half vier is het tijd voor het trommelspel. Er staan maar liefs 25 trommels. Nu wordt er op vijf daarvan gespeeld. Dit is al indrukwekkend, laat staan als ze op alle 25 tegelijk zouden spelen!

We fietsen nog een stukje door de Hutongs en langs een meertje waar volop met bootjes wordt gevaren. Dan besluiten we terug te gaan richting huis.

Onderweg zien we weer volop hoe deze stad in beweging is. Overal staan kranen, overal wordt gebouwd en worden gebouwen gesloopt. Ook 's avonds en 's nachts gaan de bouwwerkzaamheden gewoon door. En zondag... wat is dat?

Mogelijk hebben deze drukke werkzaamheden met de voorbereidingen voor de Olympische Spelen van 2008 te maken. De Spelen leven hier al volop. De souvenirs worden overal aangeboden. En op een groot bord bij het Tiananmen plein stond deze week dat het nog 1104 dagen was tot de spelen.

De volgende dag bezoeken we de Temple of Heaven. Deze tempel is gelegen in een mooi groot park. Helaas is het hoofdgebouw van de tempel afgesloten voor restauratie. Wel zien we verschillende bijgebouwen en de tuin. In de tuin zie je op verschillende plaatsen mensen muziek maken en zingen. Een stukje verderop wordt een spelletje kaart gespeeld, nog iets verder wordt aan domino gedaan. Ook wordt er Tai Chi geoefend en er wordt volop gevliegerd. Op een bankje ligt iemand te slapen.

Dit zijn trouwens beelden die overal terug komen in Beijing. Mensen die liggen te slapen op een muurtje of op hun bakfiets. Groepjes, wat oudere mensen, die spelletjes spelen. Mensen die gewoon op een muurtje om zich heen zitten te kijken... geen haast.

De mensen zijn ook bijzonder gekleed. Onder een kort rokje horen zeker open schoenen met daarin kousjes die tot halverwege de kuit reiken. Tegen de zon beschermen is een vereiste, dus een zonneklep die het hele gezicht bedekt is geen overbodige luxe en handschoenen zijn ook zeer handig. Als de mannen het warm krijgen dan is het zaak om de kleding wat te verminderen. De makkelijkste manier om dit te doen is door het hemd of shirt op te rollen tot onder de oksel, zo krijgt de buik in ieder geval wat lucht!

Indrukken van Beijing

2005-07-31T00:56:00.000+09:30

Dak van een tempel
Originally uploaded by Petra Bos.

Inmiddels ben ik een paar dagen in Beijing en er zijn al volop indrukken. Bij aankomst op het vliegveld en in het huis van mijn ouders lijkt er niet veel Aziatisch aan deze stad. Het vliegveld is modern en werkt efficient, wel zie ik iemand tussen de vliegtuigen door fietsen. De gebouwen zijn groot, veel, heel veel wolkenkrabbers. De wegen zijn goed, de auto's westers. Maar af en toe zie je ineens een poortje met allerlei Chineze versieringen of mensen met parapluutjes (dienstdoend als parasol) op fietsen, bakfietsen of riksja's. En natuurlijk zijn alle opschriften in Chineze tekens, bij verkeersborden staat er vaak in het klein wel Engelse tekst onder, maar dat moet je al wel dichtbij zijn, wil je dat kunnen lezen.

Ik maak een wandeling met mijn moeder door de Hutongs, de sloppenwijken van Peking. Mensen leven in hutjes zonder ramen en deuren. Eigenlijk meer op straat. Kippen worden voor je neus geslacht. Overal wordt gekookt en gehandeld in van alles en nog wat. In een hoekje zitten wat oude mensen een spelletje te spelen dat op schaken lijkt, verderop liggen wat mensen te slapen. Onbestemde geuren komen ons tegemoet. Dit is toch echt wel Azie.
Ik laat mijn schoenen maken bij een schoenenmaker die voor zijn halfopen hutje zit. Met gebarentaal maken we hem duidelijk wat we willen. Een paar minuten later zijn mijn schoenen weer als nieuw. We komen langs de groenteboer die opspringt van haar spelletje kaart zodra ze mama ziet, gelijk klaar om in actie te komen. Een vriendelijk 'ni hao' (hallo) komt ons tegemoet.

We brengen een bezoek aan de hoogtepunten van Beijing. Het Tiananmen plein (Plein van de Hemelse vrede), de verboden stad, de grote Chinese muur en het zomerpaleis. Volop indrukken. De inmense grootte van het plein, de rijen voor het mausoleum van Mao Zedong, de drukte in de verboden stad, de hoeveelheid gebouwen daar, al die Chinezen met hun parapluutjes en hun eindeloze gedrang, de eindeloze muur over heuvels en dalen, de steile trappen van de muur en de schone locatie van het zomerpaleis.

's Avonds gaan we met z'n allen uit eten. Elke dag ergens anders. Voor het geld hoef je niet te koken hier. Meer dan 7 euro per persoon zijn we nog niet kwijt geweest. Het is elke keer weer een verrassing wat je krijgt. Het is vaker lekker dan niet lekker. We eten Peking eend. Met zijn vijven bestellen we twee eenden. De hele eend komt naar je tafel en wordt ter plekke in dunne plakjes gesneden. Als laatste wordt een delicatesse geserveerd. Na even puzzelen blijkt het de eendenkop te zijn die door midden is gesneden. Voor mij even niet.

We bezoeken een marktje waar bijzondere etenswaren worden verkocht. Wilt u vanavond zeepaardjes, slang of toch liever sprinkhaan? Of varkensmaag, darmen van een onbestemd beest, varkensnieren of stierentestikels? We houden het bij een zeester en een slang.

Zometeen gaan we een fietstocht door de stad maken. Ik ben benieuwd, want zoals in elke Aziatische stad is het verkeer ook hier een grote chaos. Volgens mijn moeder is regel nummer 1: altijd recht vooruit kijken, zodra je je hoofd draait, toon je zwakte en verlies je het recht op voorrang. We gaan het eens proberen....

Welcome!

2005-07-18T04:04:00.000+09:30

Hey there! Good to see you here at my website. Now my six wonderful years as a student in Maastricht have come to an end, it's time to get into new adventures.

I'm planning to report about my whereabouts on this website every once in a while. So, if you're intested, come and a have a look every now and then. You have the possibility to comment on messages. But, if the comment is personal, I'd rather have it via mail. You can also have a look at my pictures.

So, what are my plans? I'm going to move my stuff from Maastricht to Hellevoetsluis (also in the Netherlands) next Thursday. The weekend after, I will take a flight to China to spend a month with my parents overthere and of course to see a bit of China.

Afterwards, I will spend another month in the Netherlands before I will move to the UK at the end of September. In Nottingham I will start a PhD studentship on a subject at the borderline between obstetrics and paediatrics. Half of the studentship will be performed in Adelaide, Australia, so another movement is yet to come. But Adelaide still has to wait for me for another year or two. I will discover the British life first. I'm looking forward to it. Let the fun begin!

Welkom!

2005-07-18T03:44:00.000+09:30

Hallo daar, leuk dat je een kijkje komt nemen op mijn website. Nu er een eind is gekomen aan zes geweldige jaren in Maastricht, is het tijd om me in nieuwe avonturen te storten.

Ik ga proberen om af en toe eens via deze website verslag te doen van mijn belevenissen. Dus ben je daarin geinteresseerd, neem dan af en toe eens een kijkje. Je hebt ook de mogelijkheid om een reactie op de berichten te geven (via comment, onder elk bericht). Alleen als het persoonlijk is, dan natuurlijk liever een reactie via de mail. Je kunt ook mijn foto's bekijken.

Wat zijn de plannen? Komende donderdag ga ik mijn spullen vanuit Maastricht naar Hellevoetsluis verhuizen. Het weekend daarna vertrek ik dan voor een maandje naar China om mijn ouders op te zoeken en natuurlijk om wat van China te zien.

Vervolgens zal ik nog een maandje in Nederland zijn om eind september te verhuizen naar Engeland. In Nottingham ga ik een promotieonderzoek doen op het grensgebied tussen de gynaecologie en de kindergeneeskunde. De helft van het onderzoek zal uitgevoerd worden in Adelaide, Australie, dus er zit nog een verhuizing aan te komen. Maar Adelaide zal nog 1 of 2 jaar op mij moeten wachten. Voorlopig ga ik eerst het Engelse leven eens ontdekken. Ik heb er zin in. Let the fun begin!